Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Urban Tropicalia & Silence Fiction Society present:


το Urban Tropicalia παρέα με τις φίλτατες Silence Fiction Society παρουσίαζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον κύριο

PUBLICIST
[vocoder-drumming delirium]

Σάββατο 10 Οκτωβρίου

στον ολοκαίνουριο πολυχώρο 6 D.O.G.S.

Αβραμιώτου 6-8, Αθήνα
Ώρα έναρξης 22.00
Τιμή εισόδου 8€

__________________________________________________________________

Publicist ονομάζεται το funky, electro-disco σόλο project του ενίοτε γυμνόστηθου ντραμίστα των Trans AM/Weird War, Sebastian Thomson. Τα είχαμε ξαναματαπεί και εδώ.


Ο Sebastian ξοδεύει το χρόνο του ανάμεσα στη Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο.

Ο Publicist παίζει στο πάτωμα ανάμεσα στον κόσμο και όχι πάνω στη σκηνή. Είναι από το λαό και παίζει για το λαό. Πρόσφατα θέλησε να αντικαταστήσει το vocoder του με το γνωστό και μη εξαιρεταίο κολλητάρι από τους Weird War, Ian F. Svenonius.


έγραψαν:

«…καθώς προσπαθούσα να βρω λέξεις να περιγράψω τον ήχο του, νομίζω ότι απλά θα χρησιμοποιήσω μερικά από τα σχόλια που οι άνθρωποι αφήνουν στο myspace του και είναι κάτι σαν «το funk σου είναι από άλλο πλανήτη», «κοσμική αίσθηση» και «ιδανικός για στιγμιαίο χορευτικό πάρτι». Αυτά τον χαρακτηρίζουν καλύτερα απ’ ότι θα μπορούσα. Ήταν καιρός για λίγο space funk και να βάλουμε την disco πίσω στο discodust έτσι και αλλιώς…. Είναι από τις πιο φρέσκιες μουσικές που έχω ανακαλύψει εδώ και αιώνες!»(Discodust)


Την συναυλία θα προλογίζουν με dj sets οι Urban Tropicalia ενώ θα ακολουθήσει special dj set από τους αυτοκράτορες της acid disco Replicas.

publicist@myspace


Πληροφορίες 6 D.O.G.S.

210 3210510


Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Everybody Lies

Ο πλέον μισάνθρωπος, κυνικός, ευφυής και ατακαδόρος γιατρός της μικρής οθόνης επέστρεψε για έκτη χρονία και κάθε Δευτέρα βράδυ οι απανταχού οπαδοί του House θα περιμένουν εναγωνίως τα καινούργια επεισόδια. Δεν ξέρω ποιό ακριβώς είναι το συστατικό της επιτυχίας της συγκεκριμένης σειράς. Λίγο το δοκιμασμένο concept της ιατρικής σειράς, λίγο το οτι ο Dr House και η ομάδα του αναλαμβάνουν αποκλειστικά εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις βοηθούν να στηθεί η βάση για ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο. Ωστόσο, το αδιαμφισβήτητο ατού είναι ο ίδιος ο Hugh Laurie, ο οποίος έχει καταφέρει να διαμορφώσει και να εξελίξει τον απόλυτο αντιήρωα της σύγχρονης τηλεοπτικής πραγματικότητας. Εδώ ένα δείγμα από τα φημισμένα πλέον House-isms και εδώ το promo video του πρώτου επεισοδίου της έκτης σαιζόν.

Τέλος ορίστε και ένα δείγμα από το νέο album του Vitalic.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Mungolian Jet Set

Η περίπτωση των Mungolian Jet Set είναι από τις λίγες. Νορβηγοί γαρ, ανήκουν σίγουρα στην ευρύτερη μουσική οικογένεια των Lindstrom, Prins Thomas, Todd Terje κλπ. Μια σκηνή που από ότι έχω καταλάβει ή την αγαπάς ή τη μισείς. Λίγο cosmic, λίγο balearic, μακρόσυρτες συνθέσεις & πινελιές prog & tribal. Κατά βάση disco. Οι ίδιοι στο myspace τους περιγράφουν τη μουσική τους ως psychedelic. Ο υπότιτλος ‘The Fulcrum of DISCO The Bitches of LUUV’ είναι ίσως ο κατατοπιστικότερος!
Οι
Mungolian Jet Set αρέσκονται να πειραματίζονται. Επικοί, θεατρικοί, ενίοτε μαξιμαλιστές, πάντα με χιούμορ και παιχνιδιάρικη διάθεση. Τρία χρόνια μετά το υπέροχο ‘Beauty came to us in stone’ παραδίδουν στον κόσμο ένα άκρως φιλόδοξο διπλό LP με τίτλο ‘We gave it all away and now we are taking it back’. Άλλοτε τείνει προς το late night mix, άλλοτε προς το concept album, φέρνοντας στο νου το ΙΙ των προαναφερθέντων συμπατριωτών του. Σε κάθε περίπτωση είναι ένας δίσκος που ακούγεται ολόκληρος, κάτι παραπάνω από ευχάριστα.
> > > ΚΑΤΕΒΑΖΕΙΣ ΕΔΩ!

έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε

T MODEL FORD @ KING TUTS WAH WAH HUT 24-09-09

Ο T Model Ford είναι το ζόρικο act της Fat Possum.
Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του παίζει ένα βρώμικο κιθαριστικό boogie.
Η μπλουζ αναβίωση των late 90's/early 00's τον βρήκε να κυκλοφορεί το She Ain't None of Your N' και να ανανεώνει έναν ήχο παρέα με τους Black Keys και τον R.L. Burnside.
Το K.T.W.W.H. είναι ένα μικρό λαϊβάδικο στο κέντρο της Γλασκώβης. Βρίσκεται στο βάθος μίας παμπ. Εκεί συντελέστηκε ένα έγκλημα κατά του πολιτισμού: O Alan McGee ανακάλυψε τους Oasis.
Το live του T-Model Ford ήταν ένα υπέροχο, μονότονο σφυροκόπημα απο τον ίδιο και τον λευκό πιτσιρικά Spam. Ο Spam θα μπορούσε άνετα να παίζει με τους Black Keys ή τους Blues Explosion, καθώς το παίξιμο του είναι κάτι παραπάνω απο δυνατό. Ο Burnside καθιστός, δε σταματάει με τίποτα. Βγάζει ένα σετ απνευστί και χαμογελάει βρώμικα στις λιγοστές γυναίκες που βρίσκονται μπροστά του. Ο ήχος, τυπικό αποτέλεσμα Βρετανικού περφεξιονισμού είναι τέλειος και δε χάνεται ούτε νότα.
Ο Ford έχει προγραμματίσει να έρθει στην πόλη και του χρόνου.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

What Beach Party?


Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη
Street/Beach Party, ..και με ποδήλατο!

Χμμ...,
Το καινούριο δισκάκι του Jim o' Rourke δεν μπορώ να πω, με καταγοήτευσε. Πολύ δουλεμένα arrangements και εξαιρετικά πνευστά και κρουστά εδώ κι εκεί.
Πιστεύω αξίζει τον κόπο να το βρείτε και να το αγοράσετε.
Αλλά ρε παιδί μου πως να το κάνουμε δηλαδίς;
Σαν το bad timing δεν είναι...

i'm living in the room where they found saddam


Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Geneva Jacuzzi @ booze cooperativa 24.09.09


Οι ομάδες Legal Tender + Silence Fiction Society παρουσιάζουν

GENEVA JACUZZI
(US)
LIVE
Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 09
Booze Cooperativa Upstairs
Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα
Είσοδος από 9μμ - Ώρα έναρξης 10μμ
Τιμή εισόδου 7€
Tο Booze Cooperativa σε συνεργασία με τις ομάδες Legal Tender και
Silence Fiction Society παρουσιάζουν για πρώτη φορά στη Eλλάδα την
Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα Geneva Jacuzzi



Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια trash φιγούρα που συχνάζει στο new wave σκηνικό του Liquid Sky ή στα πολύχρωμα 80s πάρτι του Less Than Zero. Η κατά το ήμισυ ελληνικής καταγωγής και εικαστικός Geneva Garvin (aka Geneva Jacuzzi) ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα κάνοντας διάφορες μυστηριώδεις και φευγαλέες εμφανίσεις με χλευαστικά ψευδώνυμα, πριν δημιουργήσει το πιο γνωστό της σχήμα, τους Bubonic Plague, μια ψευδοgoth, cult μπάντα που από το 2004 μέχρι το 2007 άσκησε μεγάλη επιρροή στην underground σκηνή του Los Angeles.

Σήμερα πλέον παίζοντας σόλο, η μουσική της χαρακτηρίζεται από ένα αιχμηρά λεπτό και αινιγματικό χιούμορ γεμάτο αισθησιακά λογοπαίγνια, υπονοούμενα και αιρετικές αναφορές στο μυστικισμό και αποκρυφισμό. Στο ντεμπούτο της άλμπουμ Kooze Control (2008) παίζει με ήχους από το dark wave, στο goth, τη lounge και την tropicalia, ενώ οι πιο πρόσφατες ηχογραφήσεις της εστιάζουν σε μια χαμένη περίοδο της ηλεκτρονικής funk και της χορευτικής μουσικής. Αξιοσημείωτη επίσης είναι και η διασκευή της στο κλασσικό The Walk των Cure.

Σαν εικαστικός έχει φιλοτεχνήσει τα εξώφυλλα για τα άλμπουμ των Ariel Pink’s Haunted Graffiti χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του κολάζ. Όπως η μουσική της, έτσι και τα εξώφυλλα της είναι φτιαγμένα από εικόνες άλλων εξώφυλλων, δουλεμένα περίπλοκα και ανακατεμένα, ώστε να σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας αισθησιακής εποχής στην σύγχρονη μουσική που ταυτόχρονα αποφεύγει έξυπνα συγκεκριμένα παραδείγματα και αναφορές.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

special





Είμαι χαρούμενος. Πολύ.
Κι ας μην κατάφερα να είμαι στην Αθήνα. Πάνο-Antonia και Δημήτρη σας εύχομαι τα καλύτερα.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

20000 Miles Ahead : A Last Drive Story

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

BABYLON


Hello Hello
The time is perfect for this "special" upload...



Babylon
a legendary reggae music film
1980 film by Franco Rosso

A film of sheer sound and fury, the uncompromising subject matter (it all but anticipates the race riots that engulfed inner cities soon after release) and classic reggae soundtrack helped cement Babylon's reputation as one of the most powerful and historically significant documents about the black British experience ever made.
Babylon stands up today as a well crafted, convincingly acted, hard hitting piece of realistic drama. Babylon is a potent mix of music and social commentary. Franco Rosso's incendiary drama about black Britain circa 1980 stars Aswad lead singer Brinsley Forde as Blue, the Ital Lion sound system MC who finds his lifestyle and culture under siege. Here, for the first time in British cinema, is a portrayal of British reggae culture and Rastafarianism at odds with the 'multi-racist' society and state.

Fucking Excellent

*last scene with jah shaka's soundsystem is a classic one*

[έχω αμφιβολίες για το πόσο θα συνεχίσει να είναι ανεβασμένη ολόκληρη η ταινία. Aν δω ότι μας παίρνει τότε θα ανεβούν και τα άλλα δύο αριστουργήματα της ρέγγαε κάλτσουρ "The harder they come" & "Rockers" ]

ΠΑΙΔΑΚΙ ΘΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟ(Υ)ΜΕ ΦΙΛΟΙ ?

Έχο(υ)με ανοίξει και στο Myspace. Σιγά σιγά το τακτοποιούμε.
Έλα να γίνο(υ)με φίλοι.

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

DOUBLE MOON REMIXED 2

Κάθε βόλτα στην Κωνσταντινούπολη υπενθυμίζει πόσο ενδιαφέρον έχει η μουσική σκηνή της. Πίστευα ότι δεν είχα κάτι ακόμα να περιμένω απο την Doublemoon, που εξελίσσεται σε Warp της Ανατολής με σταθερό ρυθμό. Το Doublemoon Remixed 2 υπενθυμίζει τα παραπάνω. Εξαιρετικά remixes σε ήδη σπουδαία κομμάτια με τους Baba Zula να έχουν την τιμητική τους.
Ακούστε τι έφτιαξε ο Dj Spooky, βασιζόμενος σε ένα κομμάτι του Burhan Ocal.
Ακούστε και το πόνημα των Alcalica πάνω στη δουλειά των ύψιστων Baba Zula.

TO BAΣΙΛΕΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ 8-BIT...

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

No Love Lost

Είναι ωραίο πράγμα να θυμάσαι ξαφνικά κομμάτια που για κάποιο λόγο έχεις πάρα πολύ να ακούσεις. Ακόμα πιό ωραίο γίνεται όταν σου φέρνουν στο μυαλό εκπληκτικά λάιβ, όπως εκείνο στην Βαρκελώνη τον Ιούλιο του 2007. Εδώ λοιπον, ο φόρος τιμής του James Murphy και των υπολοίπων LCD στους Joy Division.
H φώτο από εδώ

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

TechnoHz

Το ενtechno ήταν μια υπενθύμιση της μουσικής σαπίλας που μας περικλείει τα τελευταία χρόνια. Βλέποντας το speaking in code, συνειδητοποιούσα και πάλι ότι σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές πόλεις οι έφηβοι μεγάλωναν με τέτοια ακούσματα, την ώρα που εγώ μεγάλωνα με smiths. Και καλά τότε, ωραία [;] χρόνια, αλλά ακόμα και σήμερα περισσότεροι έφηβοι μεγαλώνουν με smiths παρά με apparat. Τι να περιμένεις όμως όταν ακόμα και εγχώρια περιοδικά/sites μιλάνε ακόμα για την 'παρεξηγημένη' techno; Γιατί τέτοιοι είμαστε..
Κάπως έτσι ο κόσμος, λίγο από άγνοια λίγο από επιλογή, το σνόμπαρε αρκετά. Έτσι στην ουσία το φεστιβάλ λειτούργησε μόνο ως clubnight 12-6 το σαββατόβραδο. Τις υπόλοιπες 30 ώρες στο χώρο, πέραν των διοργανωτών, συμμετεχόντων, δημοσιογράφων, βρίσκονταν μόνο μερικοί ξεχασμένοι κάγκουρες και ελάχιστοι που πραγματικά ενδιαφέρθηκαν. Η ατμόσφαιρα βέβαια ήταν πολύ όμορφη και όλες σχεδόν οι μουσικές που άκουσα σε πραγματικά πολύ υψηλό επίπεδο - μερικές από τις καλύτερες που ακούστηκαν στην Αθήνα για πολύ καιρό. Από την Camea, τον GummiHz και τον εξαιρετικό Leon Segka, μέχρι την Allien σουπερστάρ και τους χαβαλέδες Wighnomy Brothers. Οι DJs, και με το δίκιο τους, το διασκέδαζαν περισσότερο κι από το κοινό, με πολλές αγκαλιές πίσω από τα decks. Η διοργάνωση ok [στα μείον η μπύρα 5 ευρώ, κουτάκι..].
Οι απεσταλμένοι του UT στηρίζουν techno και ενtechno και αναμένουν συνέχεια, καθώς και ανάλογες προσπάθειες. Η πόλη τα χρειάζεται, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

η κυρά της Ρώ (πάουερ)


κι εκεί που προσπαθώ να μπω πάλι σε κανονικούς ρυθμούς και να συνεχίσω την αποτοξίνωση από τα βλογς, τις φυλλάδες κτλ με παίρνει τηλέφωνο ο κοτσ και μου λέει το νέο.
stooges ξανά μανά με το Jimάκο τον Williamson.
don't look back με το R A W P O W E R
link

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009

DYLAN DOG


Τον Dylan Dog τον συναντούσα σε κάθε μου ταξιδι στην Ιταλια. Σε σταθμους υπεραστικων λεωφορειων, στα κιοσκια με τις εφημεριδες, σε καθε πολη η χωριο. Ξεφυλλιζα τα τευχη με το φθηνο χαρτι και εβλεπα απεριττο ιταλικο σκιτσο και γκροτεσκα εικονοποιϊα. Ολοι γυρω μου τον διαβαζαν ακαταπαυστα. Ο Ουμπερτο Εκο ειναι θαυμαστης, ενω ο προηγουμενος ποντιφικας σιγουρα τον εκρυβε κατω απο το μαξιλαρι. Ποτε μου δεν αγορασα ενα τευχος, σκεπτομενος οτι δε θα μπορουσα να καταλαβω τι ελεγε. Απο την αλλη παντοτε αγοραζα κομικς σε γλωσσες που δεν καταλαβαινα.
Αυγουστος 2009: Μπαινω σε ενα κομιξαδικο στην Κωνσταντινουπολη εχοντας τελειωσει μια περιηγηση στα δισκοπωλεια της πολης. Αναζητω ενα κομικ, κατι διαφορετικο. Ψαχνω το Heavy Liquid του Paul Pope, είναι εξαντλημενο, κανω μια αναζητηση στις δουλειες του Brian Wood. Εκπλησσομαι οταν βρισκω εναν αγγλοφωνο τομο με τιτλο Dylan Dog Case Files, μια ανθολογία με ιστορίες του υπερ-κουλ ηρωα.
Ποιος είναι αυτος; Δηλωνει nightmare investigator, και ειναι κατοικος Λονδινου. Τον χαρακτηριζει μια φινετσα καθ' ολα ιταλικη που προδιδει την καταγωγη των δημιουργων του. Ο Dylan Dog ειναι ενας συγχρονος Σερλοκ Χολμς που παιζει κλαρινετο σκεπτομενος τη λυση ενος μυστηριου, αποκεφαλιζει ζομπι και συναναστρεφεται ελκυστικα αν και πειραγμενα κοριτσια. Βοηθος του ειναι ο σωσιας του Groucho Marx ονοματι Groucho, με χιουμορακι σουρρεαλιστικο και ταυτοσημο με εκεινο του αδερφου Marx. Ισως σε καποιες ιστοριες να τον βρειτε ως Felix, λογω προβληματων με τα πνευματικα δικαιωματα.
Ο D.D. εχει συμμαχο του τον επιθεωρητη Bloch της Scotland Yard, και γενικοτερα οι δευτεροι χαρακτηρες ειναι βγαλμενοι απο αλλο ανεκδοτο. Α, ναι! Βασικοτερος εχθρος του Ντυλαν ειναι ο δρ. Xabaras (αναγραμματισμός του Abraxas, δηλαδη του εωσφορου).
Το παραπανω βιντεο ειναι μια animated εκδοχη του Dawn of the livind dead, κορυφαίας ιστοριας του D.D. Μας τα χαλανε λιγο οι Αμερικανικες προφορες των χαρακτηρων, αλλα δε μπορεις να τα εχεις ολα...

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009