Urban Tropicalia

U.T. - Credit Roll

2011-01-20T02:34:00.003+02:00

Κλείσαμε και σάς περιμένουμε ! Το Urban Tropicalia αποφάσισε να αναστείλει τη λειτουργία του, γιατί πιστεύουμε ότι ένας δημιουργικός κύκλος έκλεισε μέχρι να ξανανοίξει ο επόμενος.
Περάσαμε πολλά μαζί τα δύο τελευταία χρόνια, και πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να ξαναονειρευτούμε το όλο πράγμα, καθένας χωριστά και όλοι μαζί.
Σάς ευχαριστούμε που γίνατε μέρος αυτής της προσπάθειας και που στηρίξατε ό,τι γράφαμε, ό,τι διοργανώναμε και ό,τι σκεφτόμασταν. Αυτό φάνηκε και στην τελευταία μας διοργάνωση.
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε με κάποιον τρόπο, καλό κουράγιο σε όλους/ες και να εμπιστεύεστε τα όνειρα σας... U.T.

Must be the moon

2011-01-12T00:23:00.003+02:00

Τώρα που τέλειωσε η χρονιά, στην οποία άκουσα πολύ λιγότερα άλμπουμ από όσα θα ήθελα, θέλω να κάνω κι εγώ καθυστερημένα δυο προσθήκες. Καταρχήν ο δίσκος που μου πήρε τα μυαλά και θα χαρακτηρίσω καυλοτικότερο της χρονιάς, είναι το ντεμπούτο των Soft Moon, που άκουσα λίγο πριν φύγει ο χρόνος. Το άκουσα με φουλ την ένταση σε αμάξι, διασχίζοντας ομιχλώδη δάση τη νύχτα, και έχασα εξόδους, εισόδους, το κεφάλι μου. Είναι μετά από πολύ καιρό ο πρώτος κιθαριστικός δίσκος που με τρελαίνει τόσο, και ενδείκνυται ανεπιφύλακτα για κάθε είδους roadtrip.

Αν τώρα η αγάπη μου για τους kyuss ήταν μια από τις αιτίες για να κολλήσω με τον προαναφερθέντα δίσκο, η αφοσίωση μου στους boards of canada και η αναζήτηση των συνεχιστών τους κουτουλάει σίγουρα στον moon wiring club, ο οποίος παρέδωσε ένα ακόμα ρετρό/κολάζ διαμαντάκι. (ενδείκνυται ανεπιφύλακτα για κάθε είδους καναπέ!)

Dos Mil Once

2011-01-08T12:20:00.001+02:00

Το πρώτο σημαντικό άλμπουμ της χρονιάς.

grease

2011-01-07T12:51:00.007+02:00

Live Your Myth In Grease

Party, pre-party,..σε party να βρισκόμαστε!

2010-12-25T18:23:00.005+02:00

Αφού ο bside μας έκανε να εμπεδώσουμε τους δίσκους που του άρεσαν, νομίζω δικαιούμαι να επαναλάβω κι εγώ μια ανάρτηση, ειδικά όταν πρόκειται για δυο πολύ ευχάριστα γεγονότα!
Την Tεταρτη 29 του μηνός λοιπόν έχουμε τη χαρά και την τιμή να γιορτάσουμε τα δυο μας χρονια στον εξαιρετικό νέο πολύχωρο the hub παρέα με δυο από τις συναρπαστικότερες νέες μπάντες around αλλα και έναν από τους πλέον ιστορικούς djs της πόλης. Ανυπομονώ να δω και να ακούσω τόσο τους acid baby jesus όσο και τους baby guru στη σκηνή. Όσο για τον dj lo-fi, με τον οποιον έχουμε αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση, πιστεύω ότι θα είναι το κερασάκι στην τούρτα! Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί η βραδια, μπορώ όμως σίγουρα να πω ότι υπάρχει μεγάλη διάθεση!
Τόση πολλή που αποφασίσαμε να αρχίσουμε το party μια μέρα νωρίτερα! Έτσι την Tρίτη 28 Δεκέμβρη θα βρεθούμε και οι 4 tropicalistas μαζί για πρώτη φορα μετά από μήνες στο φιλόξενο rouf, παρέα με εκλεκτούς καλεσμένους, με ειδικά dj sets αλλα και μια ταινία-έκπληξη (από όσο γνωρίζουμε σε πρώτη πανελληνια προβολή)!
Θα είναι ελπίζουμε πράγματι δυο ευτυχείς συγκυρίες!

alex the pimp

2010-12-23T16:25:00.004+02:00

Στην αρχή σκέφτηκα πως πρόκειται για ιεροσυλία, μετά όμως φαντάστηκα ότι είναι ακριβώς ο τύπος του φόρου τιμής που θα άρμοζε σε έναν κανίβαλο της τέχνης. Τότε, άκουσα ΑΥΤΟ, και ξαφνικά μπήκαν όλα στη θέση τους.

για μια χούφτα ταινίες - 2010

2010-12-23T02:54:00.009+02:00

Ήταν πολύ δύσκολο να φτιαχτεί αυτή η λίστα.

Το 2010 ήταν κινηματογραφικά μια μετριότατη χρονιά, όπου το βάρος της το έριξα σε ρετροσπεκτίβες και ειδικές προβολές.

Η πιο σημαντική ταινία που είδα ήταν το "Busting" του Peter Hyams, το οποίο γράφει όμως στην μπομπίνα 1974....

Φέτος είδα σε πρώτη φεστιβαλική προβολή και το αριστουργηματικό "Autumn" (Özcan Alper), που όμως είναι ταινία του 2008.

Ξεχώρισα τις παρακάτω ταινίες, ενώ θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στη λίστα και το "Tron: Legacy" το οποίο δε χώρεσε οριακά.

Θα είχε ενδιαφέρον αν το 2011 έφερνε και σπουδαίο σινεμά.

1. Another Year – Mike Leigh

2. Μαχαιροβγαλτης – Γιάννης Οικονομίδης

3. Scott Pilgrim vs the world – Edgar Wright

4. Honey – Semih Kaplanoglu

5. Winter’s Bone – Debra Granik

6. Kick Ass – Matthew Vaughn

7. The Road – John Hillcoat

8. Greenberg – Noah Baumbach

9. Enter the Void – Gaspar Noe

10. Crazy Heart- Scott Cooper

war is war

2010-12-21T11:10:00.001+02:00

Οι Erasers παρουσιάζουν το War is War, μία συλλογή από δημόσιες αποσπασματικές αφηγήσεις για την καταστροφή και την ανοικοδόμηση του κόσμου.
Το War is War είναι μία ωριαία κινηματογραφική πράξη που εκτελείται κάθε φορά σε πραγματικό χρόνο και με διαφορετικούς συνεργάτες. Η κινούμενη εικόνα, η θεατρική πράξη, η μουσική και οι οπτικές τέχνες εγκαθίστανται σε έναν κοινό χώρο συνύπαρξης, στήνοντας μία ανοιχτή διήγηση γύρω από την πιο παλιά ιστορία του κόσμου: τον πόλεμο.
Δευτέρα 20, Τρίτη 21 Δεκεμβριου >> οι Erasers με την Θεοδωρα Τζίμου.
Τετάρτη 22, Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου >> oι Erasers με τον Σύλλα Τζουμέρκα.
Δευτέρα 27, Τρίτη 28, Τετάρτη 29 Δεκεμβριου >> oι Erasers με τους Blitz, την Θεοδωρα Τζιμου και τον Φώτη Σιώτα.
No Central, Πρωτογένους 8, 3ος όροφος 20, 21, 22, 23 Δεκεμβρίου και 27, 28, 29 Δεκεμβρίου.
Ώρα έναρξης: 21:00, Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ
Λόγω περιορισμένων θέσεων κα παραστάσεων επικοινωνήστε στα τηλ. 210 5069129 και 6979 970 297 για κρατήσεις
για περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα εμφανίσεων των συντελεστών στο

www.theerasers.blogspot.com

Captain Beefheart RIP

2010-12-20T20:27:00.003+02:00

Ο τελευταίος των Καλλιτεχνών πέθανε.

Πρέπει να επανέλθουμε με εκτενέστερη ανάρτηση, ή και κάτι ακόμα.

One

2010-12-20T15:01:00.004+02:00

#1: Caribou - Swim [City Slang]

So Far:

#2: Arcade Fire - The Suburbs

#3: Deerhunter - Halcyon Digest

#4: Pantha du Prince - Black Noise

#5: The Black Keys - Brothers

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Two

2010-12-19T19:27:00.003+02:00

#2: Arcade Fire - The Suburbs [Merge]

So Far:

#3:Deerhunter - Halcyon Digest

#4: Pantha du Prince - Black Noise

#5: The Black Keys - Brothers

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

tron:legacy

2010-12-19T13:19:00.002+02:00

Το αύριο του κινηματογράφου παίζεται στις αίθουσες. Αν τα στούντιο επέτρεπαν στούς σεναριογράφους να υποκύψουν στις σκοτεινές τάσεις τους, θα μιλούσαμε για αριστούργημα !

Three

2010-12-18T05:54:00.002+02:00

#3: Deerhunter - Halcyon Digest [4AD]

So Far:

#4: Pantha du Prince - Black Noise

#5: The Black Keys - Brothers

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

down on the street

2010-12-17T16:44:00.003+02:00

Four

2010-12-17T01:58:00.003+02:00

#4: Pantha du Prince - Black Noise [Rough Trade]

So Far:

#5: The Black Keys - Brothers

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

pre-party @ rouf..... 28.12

2010-12-16T19:51:00.009+02:00

Τα πράγματα είναι απλά: Πιστέψαμε ότι μία μέρα μόνο δεν φτάνει, και αποφασίσαμε να δείξουμε μια αγαπημένη μας ταινία-έκπληξη (που να μην έχει ξαναπαιχτεί στην Ελλάδα), να κάνουμε ειδικά dj sets, τελείως διαφορετικά απο της επόμενης βραδιάς, (29.12) και να περάσουμε όμορφα x 2! Και να μην ξεχάσουμε τον καλεσμένο-έκπληξη!

Charles Bronson kills hipsters

2010-12-16T18:48:00.002+02:00

david's single

2010-12-16T01:17:00.001+02:00

*το πρώτο μετριότατο, το δεύτερο φοβερό

here

Five

2010-12-16T01:10:00.002+02:00

#5: The Black Keys - Brothers [Nonesuch Records]

So Far:

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Made in China-Winter Hasn't Come

2010-12-15T01:48:00.001+02:00

Made In China - Winter Hasn't Come (Official Video) from Nikos Pastras on Vimeo.

Ένα εξαιρετικό χριστουγεννιάτικο βιντεοκλιπ απο τον Νίκο Πάστρα ("Theremin").

Μόλις βγήκε απο την αίθουσα του μοντάζ...

Six

2010-12-15T00:56:00.003+02:00

#6: LCD Soundsystem - This Is Happening [DFA]

So Far:

#7: Beach House - Teen Dream

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

sun city girls - funeral mariachi (2010)

2010-12-14T23:43:00.001+02:00

The final studio album from Sun City Girls. For those not familiar with the band, the Girls formed by brothers Alan and Richard Bishop in 1979 in Phoenix, Arizona, who formally disbanded in 2007 after the untimely death of drummer Charles Gocher. During their nearly three decades together they released a dizzying array of some of the most unique and challenging experimental music to come out of America. Combining influences ranging from surf rock, punk, movie soundtracks, freejaz, traditional Middle Eastern and African music, spoken word, and free improv (as well as having borderline performance art live shows) the group may seem absolutely impenetrable from the outset, especially if you don't know where to start.

Well, "Funeral Mariachi" is a pretty good place to begin. While most SCG albums are seemingly entirely idiosyncratic and chock-full of unpredictable weirdness, this album has probably the most coherent number of actual "songs" in their catalogue, while still remaining unmistakably Sun City Girls. This is very obvious from the first few moments of the opening track "Ben's Radio" which eventually gives way to a spaghetti western vibe which is densely prominent throughout the majority of the album. There is heavy Ennio Morricone influence here, especially in the second half of the album (including a cover of Morricone's "Come Maddelena"). The standout track for me is "The Imam" combining Middle Eastern instrumentation and chanting with SCG flair (I swear I hear a rubber ducky as part of the percussion). While tracks like "Black Orchid" and "Blue West" are straight out of 60s Italian Westerns.

"Funeral Mariachi" is a wonderful final record to one of the most mysterious, engaging, and challenging bands of the 20th century.

download it

Seven

2010-12-14T23:26:00.004+02:00

#7: Beach House - Teen Dream [Sub Pop]

So Far:

#8: The National - High Violet

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

29/12!!!

2010-12-14T01:26:00.002+02:00

Το λέμε πλέον και επίσημα με χαρά.

Το συγκεκριμένο event θα είναι μια ευτυχής συγκυρία.

Θα χαρούμε να σάς δούμε εκεί.

Eight

2010-12-13T20:54:00.004+02:00

The National - High Violet [4AD]

So Far:

#9: Gil Scott Heron - Im New Here

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black -New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Nine

2010-12-13T20:47:00.004+02:00

#9: Gil Scott Heron - Im New Here [XL Recordings]

So Far:

#10: Delorean - Subiza

#11: Small Black - New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

wikileaks

2010-12-12T12:00:00.001+02:00

Ten

2010-12-12T04:52:00.005+02:00

#10 - Delorean - Subiza [True Panther Sounds]

So Far:

#11:Small Black - New Chain

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Eleven

2010-12-10T18:11:00.002+02:00

#11: Small Black - New Chain [Jagjaguwar]

So Far:

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Twelve

2010-12-09T05:23:00.003+02:00

#12: Broken Social Scene - Forgiveness Rock Record (Arts & Crafts)

So Far:

#13: Max Richter - Infra

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Thirteen

2010-12-08T04:38:00.004+02:00

#13: Max Richter - Infra [Fatcat Records]

So Far:

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Fourteen

2010-12-07T02:10:00.004+02:00

#14: Mount Kimbie - Crooks & Lovers [Hotflush Recordings]

So Far:

#15: Sufjan Stevens - The Age of Adz

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Fifteen

2010-12-06T04:45:00.003+02:00

#15: Sufjan Stevens - The Age OF Adz [Asthmatic Kitty]

So Far:

#16: No Age - Everything In Between

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Sixteen

2010-12-04T22:48:00.005+02:00

16: No Age - Everything in Between [Sub Pop]

So Far:

#17: Four Tet - There Is Love In You

#18: Holy Fuck - Latin

#19: Bonobo -Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Seventeen

2010-12-04T01:11:00.003+02:00

17: Four Tet - There is love in you [Domino]

So Far:

18: Holy Fuck -Latin

19: Bonobo - Black Sand

20: Sleigh Bells - Treats

Eighteen

2010-12-03T03:37:00.004+02:00

#18: Holy Fuck - Latin [Young Turks]

So Far:

#19: Bonobo - Black Sands

#20: Sleigh Bells - Treats

Nineteen

2010-12-02T03:37:00.004+02:00

#19: Bonobo - Black Sands [Ninja Tunes]

Twenty

2010-11-30T04:20:00.003+02:00

#20: Sleigh Bells - Treats [Mom +Pop]

*Από σήμερα ξεκινάει το αγαπημένο έθιμο της μπλογκοβίζιον. Τις επόμενες 20 μέρες θα αναρτώ καθημερινά τους 20 αγαπημένους μου δίσκους από το 2010, ξεκινώντας από το νούμερο 20 για να καταλήξω στον καλύτερο δίσκο της χρονιάς. Την συγκέντρωση των αποτελεσμάτων έχει αναλάβει και φέτος ο gone4sure. Καλή μας αρχή λοιπόν και οποιεσδήποτε διαφωνίες είναι ευπρόσδεκτες στα σχόλια.

yuria σίνεμα 2010

2010-11-29T12:44:00.000+02:00

yuria cinema 2010 official trailer from tvm on Vimeo.

στου τριανταφυλλόπουλου

2010-11-26T16:46:00.002+02:00

στου Τριανταφυλλόπουλου...

a.k.a. η αποδόμηση της Ελληνικής Διαφήμισης....

2010-11-26T12:58:00.002+02:00

απόψε στο bios

μεγάλη βραδιά

link

Μουστάκι πάρτυ

2010-11-26T11:59:00.003+02:00

Καλημέρα Καλημέρα,

Δηλώνουμε μετά χαράς ότι οι ετοιμασίες του μουστάκι πάρτυ για τα 2 χρόνια του βλογ καλά κρατούν.

Θα γίνει μία από τις τελευταίες μέρες του Δεκεμβρίου σε ένα νέο εξαιρετικότετατο χώρο με στήσιμο σκηνής στη μέση, 2 μπάντες, 1 κατ'επάγγελμα ντισκ τζόκεη και τα γνωστά μπουζουκοσκρατσαρίσματα απο τις συνερ-γάτες του ούρμπαν τροπικάλια.

Μέχρι τότενες λοιπόν,

η θέση μου είναι τόσο λεπτή και δεν μπορώ να αποκαλύψω το οτιδήποτε. Μόνο αυτό το τιπ...

χαρακίρι

2010-11-25T18:30:00.002+02:00

H μικρού μήκους ταινία "Dr Mori's teleshopping", μια παρωδία (?) τηλεμάρκετινγκ, έδωσε νέα πνοή στις ιδέες για πωλήσεις απο απόσταση.

Όσοι κατασκευαστές δεν είχαν σκεφτεί την επινόηση του θαυμαστού αυτού προϊόντος νωρίτερα, έκαναν χαρακίρι ευθύς αμέσως...

Απολαύστε.

mtv oddities

2010-11-23T18:14:00.007+02:00

Όταν ήμουν πιτσιρικάς, άνοιγα το mtv, και χάζευα τα όσα συνέβαιναν εκεί.

Μιλάμε για το μέσο των 90ς, όπου όντως συνέβαιναν ωραία πράγματα εκεί.

Έβλεπα ωραίες εικόνες, αλλά επειδή διάβαζα πολλά κομικς, και πολλά καρτούν τα οποία πετύχαινα σε άσχετες ώρες, και μετά δεν ξανάβρισκα.

Το mtv λειτουργούσε με ώρες κεντρικής Ευρώπης, και εγώ δεν ήξερα να υπολογίσω τις ώρες προβολής.

Η σειρά mtv oddities αποτελούνταν απο δύο 15λεπτα επεισόδια που συνέθεταν ένα τριαντάλεπτο επεισόδιο: The Maxx και The Head Saves the Earth.

Ο Maxx, ο ασύλληπτος (σούπερ ?) ήρωας του Sam Keith είναι ένας άστεγος, ο οποίος φαντασιώνεται τον εαυτό του σαν ήρωα που ζει στη Σαβάννα, με κορίτσι της ζούγκλας την κοινωνική λειτουργό του.

O Maxx είχε κυκλοφορήσει και σε κόμικ, με το σχεδιαστικό μεγαλείο να διατηρεί ατόφια την πρωτοτυπία του.

To Head Saves the Earth απο την άλλη, δεν το είχα δει μέχρι πρόσφατα.

Ο ήρωας του είναι ένας υδροκέφαλος τύπος του οποίου το κεφάλι μεγαλώνει γιατί μέσα κατοικεί ένας εξωγήινος. Ο ίδιος πολεμάει εξωγήινους και μπαίνει σε διάφορες περιπέτειες.

Σχεδιαστικά τραχύ αλλά ευρηματικό, το Head τα σπάει για χίλιους λόγους, με έναν απο αυτούς να είναι η παρουσία του Mike Judge (Beavis and Butthead) στη σκηνοθεσία.

Δεν ξέρω τι με έπιασε και άρχισα να τα ξαναβλέπω όλα αυτά.

Ίσως δεν σταμάτησα ποτέ να τα βλέπω και να θυμάμαι ότι μαζί με τα βιντεοκλιπ της εποχής έκαναν ζημιά στην αισθητική μου άποψη.

Οι Έλληνες πιτσιρικάδες έβλεπαν τότε Εμείς και Εμείς, και οι Αμερικάνοι mtv oddities. Πλάκα έχει.

Απ' την άλλη αυτοί βομβάρδισαν το Αφγανιστάν, όπου εμείς στείλαμε λίγους. Τούς πολύ-πολύ μαλάκες.

steve wynn

2010-11-20T14:26:00.004+02:00

Εξαιρετικά νέα. Αυτός ο άνθρωπος θα εμφανιστεί στο Tiki την Κυριακή 30 Ιανουαρίου.

Ήδη περιμένω τη συγκεκριμένη εμφάνιση πώς και πώς...

Εκείνο το άλμπουμ, το "Here Come the Miracles" ήταν ένα εξαιρετικό γκαράζ μνημείο!

Άποψη

2010-11-15T13:56:00.001+02:00

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αποτέλεσμα βγήκε από τις κάλπες μετά τον δεύτερο γύρο των εκλογών στην Αθήνα, που έχει κάποια παράλληλα με τις τοπικές εκλογές που είχαμε επίσης τον προηγούμενο μήνα στη Βιέννη. Πέρα από την ξεκάθαρη -τύπου Ομπάμα- ανακούφιση (αφού με μαθηματική ακρίβεια ξέρουμε ότι χειρότερα δεν μπορεί να είναι, άρα τουλάχιστον μπορούμε να ελπίζουμε) θέλω να αναφερθώ στο γεγονός ότι παρά την -ως ένα βαθμό αναμενόμενη- έξαρση της ακροδεξιάς, είναι ιδιαίτερα χαρμόσυνο ότι (κάποιοι) ενεργοί πολίτες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης κατάφεραν να ρίξουν δύο ιστορικά δεξιά/συντηρητικά κάστρα. Ζήσαμε δηλαδή μια από τις σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες τα αντανακλαστικά των σοσιαλιστών/ αριστερών/ φιλελεύθερων/ διανοούμενων αλλά και νέων συνειδητοποιημένων πολιτών δούλεψαν γρήγορα και αποτελεσματικά απέναντι σε μια καταστροφική προοπτική για την πόλη, καταλήγοντας στο οξύμωρο σχήμα, η αύξηση της ακροδεξιάς να επιφέρει έναν θρίαμβο των σοσιαλιστών.

Η Βιέννη από την άλλη, είναι ιστορικά σοσιαλιστική με συντριπτικά ποσοστά, και τον μακροβιότερο δήμαρχο (Häupl) με κοντά 20 χρόνια θητεία. Η πρωτιά των σοσιαλιστών ήταν δεδομένη, τα νέα όμως ήταν δύο: Ο υπερδιπλασιασμός των ακροδεξιών στο (εξωφρενικό) 27%, και η ως αποτέλεσμα απώλεια της πλειοψηφίας των σοσιαλιστών, που χρειάζονταν πλέον συνασπισμό για να κυβερνήσουν. Ο Häupl λοιπόν μετά από σειρά διαβουλεύσεων, αλλά και πιέσεις τόσο από τη νεολαία του κόμματος όσο και από την πλειοψηφία της ιντελιγκένσιας πήρε την ιστορική απόφαση να σπάσει την κατεστημένη (σε κρατικό επίπεδο) συνεργασία με τους συντηρητικούς, και να συνεργαστεί με τους Πράσινους και τη Μαρία Βασιλάκου, που είναι πλέον αντιδήμαρχος. Κι εδώ δηλαδή έχουμε μια ανατροπή και συσπείρωση των σοσιαλιστικών /φιλελεύθερων δυνάμεων και το παράδοξο αποτέλεσμα, μια δραματική έξαρση της ακροδεξιάς να έχει τελικά ως αποτέλεσμα μια πόλη πιο αριστερή, πιο εναλλακτική και σίγουρα πιο αισιόδοξη!

Προσωπικά συμμερίζομαι όλο και περισσότερο την άποψη ότι στους καιρούς που ζούμε είναι πλέον ανάγκη να είμαστε πιο ενεργοί, πιο ξεκάθαροι, και εν τέλει πιο πολιτικοποιημένοι, όχι φυσικά με την στενή κομματική έννοια, αλλά με το να συμμετέχουμε και να προτείνουμε εναλλακτικές αντι-προτάσεις στο θέατρο του παραλόγου που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Παρά τη φαινομενική αποχή, τόσο στη Βιέννη όσο και στην Αθήνα, ένα μεγάλο μερίδιο για την αλλαγή του σκηνικού καρπώνεται σε μία τουλάχιστον συσπείρωση της διανόησης και της ενεργής νεολαίας, υποβοηθούμενης από την "τεχνολογία", το internet δηλαδή κατά πρώτο λόγο.

Το αποτέλεσμα θα φανεί στην πράξη, και το έργο θα είναι πολύ πιο δύσκολο για τους νέους δημάρχους, γιατί η κριτική θα είναι αμείλικτη. Ένα -απαισιόδοξο- σενάριο λέει ότι μια πιθανή αποτυχία τους να διαχειριστούν τις καταστάσεις θα σημαίνει το τέλος των πρασίνων στη Βιέννη και την πανηγυρική επιστροφή στον οπισθοδρομικό συντηρητισμό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Προσωπικά, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, θα επιλέξω να παραμείνω αισιόδοξος.

εσταυρωμένος

2010-11-15T11:40:00.003+02:00

Τις περασμένες Κυριακές, σε κάθε σχολική αίθουσα ο εσταυρωμένος ατένιζε μελαγχολικά τους προσερχόμενους ψηφοφόρους.

Το μήνυμα που ήταν γραμμένο στον μαυροπίνακα έμοιαζε να λειτουργεί αντιστικτικά με την εικόνα πάνω απο αυτόν.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η σχέση του Έλληνα με τον σταυρό ως αντικείμενο, τόσο σε θρησκευτικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

μέικ ιτ βάιραλ....

2010-11-10T11:55:00.003+02:00

Οι Έλληνες του εξωτερικού για το 2010...

Αξίζει να γίνει βάιραλ...βάιραλ...βάιραλ...

Heart in your Heartbreak

2010-11-09T17:39:00.003+02:00

Η ανακοίνωση του Jarvis για την επανένωση των Pulp και την εμφάνιση τους ως headliners στο φετινό Primavera αναμένεται να προκαλέσει μια μινι μετανάστευση στην Βαρκελώνη προς το τέλος του Μαίου. Αν προσθέσουμε και οτι το φετινό final four γίνεται εκεί, μας βλέπω τον Μαιο να τον περνάμε με chorizos και cava. Anyway, οι Pains at Being Pure at Heart ανακοίνωσαν οτι ο επόμενος δίσκος τους με το όνομα Belong θα βγεί τον προσεχή Μάρτιο με πρώτο single το υπέροχο Ηeart in your Heartbreak. Πλάκα πλάκα μια χαρά θα είναι πριν τον Jarvis.

The Pains of Being Pure at Heart - Heart In Your Heartbreak by forcefieldpr

Family Battle Snake tonight @ yuria

2010-11-09T15:11:00.010+02:00

Καλησπέρα,

Απόψε όμως στα γιούργια εμφανίζεται ο εξαιρετικός dronας/noisας Βασίλης Κουλίγκας έη κέη έη FAMILY BATTLE SNAKE. Για το ποιός είναι και τί κάνει σας παραπέμπω εδώ.

Τα λέμε το βράδυ στο vinyl microstore

__________________________________________________________________

Ντράπηκα και εκνευρίστηκα πολύ. Το Σάββατο που μας πέρασε έχασα λόγω άγνοιας τον δαίμονα Phil Todd aka Ashtray Navigations που έπαιζε με τον Christian Dergaradedian aka Earzumba μέλος των μεγάλων Reynols (της μοvαδικής μπάντας της οποίας ο drummer ήταν ένας ήρωας με σύνδρομο down) για να πάω σαν πρόβατο επί σφαγή στον μαλάκα τον Πανούση.

Είσαι μαλάκας Τζίμη. Από την μία μου τραγουδάς ο "...Μπελογιάννης ζει" και εμφανίζεσαι εδώ και χρόνια μόνο σε μπουζουκομάγαζα με 50 ευρώ το κεφάλι αν καθήσεις σε τραπέζι. Είχα ξεχάσει πόσο μεγάλη πουτανίτσα είσαι...Από την άλλη βέβαια σου αξίζουν και τα σιχαρίκια. Εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο αυτό το οποίο αντιμάχεσαι εδώ και χρόνια...ή μήπως αυτό κάνουμε οι περισσότεροι;

Acid Baby Jesus/it's on me

2010-11-08T23:10:00.002+02:00

Ένα βιντεοκλιπ αριστούργημα, με πλήρη σύμπνοια μουσικής και οπτικού αποτελέσματος.

Η αισθητική του θα αφήσει εποχή.

Και εις ανώτερα...

atenistas

2010-11-07T15:01:00.002+02:00

Και μιας και μιλάμε για την Αθήνα, να δηλώσουμε κι εμείς ότι επικροτούμε και υποστηρίζουμε κάθε ενεργή και δημιουργική ομάδα στην πόλη, όπως οι δραστήριοι και ορεξάτοι ατενίστας. Ο επόμενος δήμαρχος, όποιος και να είναι αυτός, καλά θα κάνει να αρχίσει να παίρνει πιο σοβαρά τέτοιες πρωτοβουλίες, να αφουγκράζεται λίγο τέλος πάντων το ενεργό κομμάτι της κοινωνίας. Δεν υπάρχει άλλη οδός, τα νέα μέσα είναι με το μέρος μας.

πόλιτικς?

2010-11-07T02:47:00.003+02:00

Υπέροχη αφίσα. Θα ήθελα να κυκλοφορούσε και χωρίς το logo της Ανοιχτής Πόλης, γιατί το κείμενο της είναι που μετράει, ανεξάρτητα απο το αν κάποιο σχήμα βρίσκεται απο πίσω. Η γραφιστική δουλειά του Δημήτρη Αρβανίτη είναι πάντα εξαιρετική. Βάζει ψηλά τον πήχυ αναφορικά με το τι πάει να πει πολιτική αφίσα.

Αξίζει να σκεφτείς σοβαρά για το πού θα το ρίξεις σήμερα (αν επιλέξεις να το ρίξεις).

Οι δύο στόχοι για το καλό της πόλης είναι ο εξής ένας :

1. Να φύγει ο Ν.Κ.

2. Να φύγει ο Ν.Κ.

Καλές Εκλογές

2010-11-05T18:24:00.003+02:00

Tame Impala - Lucidity (Pilooski Remix)

παναγιώτης

2010-11-05T11:15:00.003+02:00

Μακάρι να ψήφιζα στη Θεσσαλονίκη...

γιούρια 2010

2010-11-04T19:25:00.002+02:00

ραντεβού εκεί...

!!!

2010-11-04T11:10:00.002+02:00

Little Treat

ATP

2010-11-02T23:03:00.002+02:00

Τα λέει όλα.

F&M

2010-10-30T17:18:00.001+03:00

Sixteen Shades Of Black And Blue

an animated masterpiece

2010-10-29T16:35:00.001+03:00

Celtic's Pride

2010-10-28T18:39:00.003+03:00

Μια από τις σημαντικότερες μπάντες (κυρίως) των 90s, οι Mogwai ανακοίνωσαν οτι ο επόμενος δίσκος τους με τον κάπως ντετερμινιστικό τίτλο 'Hardcore Will Never Die, But You Will' θα κυκλοφορήσει ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου του 2011. H αλήθεια είναι οτι έχω να ενθουσιαστώ με δίσκο των Σκωτσέζων από το 2001 (με το Rock Action), αλλά δεν παύω να ελπίζω οτι μπορεί κάπως να πλησιάσει τις πρώτες κυκλοφορίες τους. Στην χειρότερη θα έχουμε για πάντα αυτό:

Pantha

2010-10-26T18:05:00.001+03:00

Dig it

moiré pattern

2010-10-23T13:26:00.004+03:00

Carsten Nicolai

chinese boxes/forget me not

2010-10-23T03:00:00.009+03:00

To Death and the city είναι ένα ευφυέστατο εννιάλεπτο φιλμ του Γιάννη Φάγκρα που βασίστηκε στα εξαιρετικά "Κινέζικα Κουτιά" της Σώτης Τριανταφύλλου. Ελάχιστα παιγμένο μέχρι σήμερα, συνόδευε τις παρουσιάσεις του βιβλίου.

To Forget Me Not απο την άλλη το περιμένουμε καιρό. (Θα) είναι μια υπέροχη ταινία περιπλάνησης για την οποία υπάρχει πολύ καλό προαίσθημα.

Δείτε εδώ ένα ελάχιστα παιγμένο making of.

The Radio Dept.

2010-10-21T18:04:00.005+03:00

Αν δεν αποφασίσετε να περάσετε το βράδυ σας με Europa League, μια βόλτα στο Gagarin επιβάλεται σήμερα.

Μέλι

2010-10-21T11:30:00.005+03:00

O Semih Kaplanoglu έφτιαξε την τριλογία Αυγό, Γάλα, Μέλι που ξεκινάει απο το τρίτο μέρος και καταλήγει στο πρώτο. Το Μέλι πήρε τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο μόλις. Το Αυγό ήταν εκείνο που με είχε καθορίσει, και πίστευα ότι θα έπρεπε να είχε πάρει όλα τα βραβεία των Καννών το 2007. Με το Μέλι ο Καπλάνογλου καθιερώνεται σαν τον σημαντικότερο Ευρωπαίο filmmaker (που είναι...)
Και το τρέιλερ για να έχετε μια εικόνα του για τι μιλάμε... Μην ξεχνάτε ότι το Μέλι είναι το τρίτο μέρος μιας τριλογίας της οποίας το πρώτο μέρος είναι ουσιαστικά το τελευταίο...

On Repeat

2010-10-20T18:25:00.001+03:00

Mount Kimbie - Before I Move Off

Last Tapes

2010-10-20T00:35:00.003+03:00

Περί το τέλος του καλοκαιριού, κυκλοφόρησε (ηλεκτρονικά) ένα καινούργιο και φιλόδοξο περιοδικό, ονόματι Last Tapes, με ευρεία θεματολογία, και μακροσκελή φιλοσοφικά, πολιτιστικά κ.α. δοκίμια και κριτικές, πηγαίνοντας ενάντια στην αποσπασματικότητα της πλειοψηφίας των μέσων της εποχής μας. Πίσω από την πολύ αξιόλογη προσπάθεια βρίσκεται ο Δημήτρης Χρυσός Τομαράς, ο οποίος πέρυσι κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα Ο Π και η Μαργαρίτα, ενώ ταυτόχρονα, σαν μοντέρνος Σίσυφος, προσπαθεί στην Ελλάδα της κρίσης να τελειώσει το διδακτορικό του πάνω στην εξελικτική γενετική. Μαζί του στη σύνταξη βρίσκεται και ο Γιάννης Αστερής, που προ τριετίας είχε επίσης κυκλοφορήσει τη Θύελλα.

Το πρώτο τεύχος των τελευταίων μαγνητοταινιών έχει το γενικο θέμα "Πορνογραφία" και διαβάζεται με ουίσκι και καπνό. Ευχόμαστε καλή συνέχεια στην προσπάθεια και αναμένουμε με ενδιαφέρον το επόμενο τεύχος!

BASSWEIGHT

2010-10-20T00:26:00.006+03:00

Το βίντεο απαντάει στην Ν.2 cult ερώτηση της μαμάς στο γιο του 2010: "Τι είναι ντάπστεπ;".

(Το βίντεο που απαντάει στην ερώτηση Ν.1, "Τι είναι μπλόγκερ", αναζητείται..).

Herbst feiern: meet me in Vienna

2010-10-18T21:15:00.003+03:00

Urban Tropicalia: Exporting quality tunes since 2008!

Ρίτα Αμπατζή

2010-10-17T19:33:00.012+03:00

Rita Abatzi (1914 – 17 June 1969) with Roza Eskenazy and Marika Papagika was another one of the Great Rebetisses from the first generation of female vocalists. A versatile singer of rebetiko, Smyrneika and other music, she was a popular performer on gramophone records in the 1930s.

Many things about Rita Abatzi are quite mysterious, which is interesting considering the fact that she was one of the most well known and much loved Rebetisses of all time. That there should be so little verifiable information concerning her life is somewhat ironic. However it is generally agreed that she was born in Smyrna, Asia Minor, now İzmir, Turkey and entered the Greek mainland as one of the thousands of refugees during the conflagration that transpired in 1922.

Her father was one of the thousands of individuals who were reported missing and assumed killed at that time. We are certain that she began her recording career in the early thirties and was very active in the pursuit of her profession before the War. But it would seem that the Post war period heard very little from her and her career seems to have practically been nonexistent despite occasional reports to the contrary. Her vocal style was somewhat similar to that of Roza Eskenazy, who was her primary competitor until the advent of WW II. After the war she seems to have disappeared from the recording scene. Very strange indeed for an artist so well known and respected. While her actual whereabouts were common knowledge (she had been married twice , had children and lived just outside of Athens), she for reasons that have not been publicly disclosed, seemed to have stop her recording activity.

Abatzi performed with many of the most famous musicians including Panayiotis Toundas, Vangelis Papazoglou, Kostas Skarvelis, Iakovos Montanaris, Spyros Peristeris, Dimitrios Semsis, I. Ogdontaki up to Markos Vamvakaris and Vassilis Tsitsanis. Her career ended after World War II. She died in Egaleo Athens, Greece in 1969.

η μητέρα μου συγκινήθηκε μόλις της έδωσα τα δισκάκια.

we've got privilege

2010-10-16T16:25:00.010+03:00

εφταϊντσάκι

privilege

vinyl microstore is back

2010-10-14T16:16:00.005+03:00

σήμερα άνοιξε πάλι τις πόρτες του το βάινιλ μάικροστορ. από τις 12 το μεσημέρι

έχει και λάιβ. στις 20.30. us girls. ελπιδοφόρο καμ μπακ. τα λέμε εκεί απόψε..

14 | oct | 2010

12:00 | vm doors open

20:30 | u.s. girls [live]

entrance | free

wine | beers

oh children

2010-10-12T03:54:00.004+03:00

Είδα τούς Oh Children χτες βράδυ.
Έπαιζαν για ένα κοινό 19 ατόμων.
Μια απο εκείνες τις εμπειρίες για λίγους και καλούς απ' ό.τι αποδείχτηκε.
Έπαιξαν όλο το album τους και μάς αποχαιρέτισαν.

Solomon Burke meets JSBX

2010-10-10T13:03:00.009+03:00

Ο βασιλιάς της σόουλ είναι νεκρός...Ζήτω ο βασιλιάς.

Ο Solomon Burke "επανήλθε" το 2002 στο προσκήνιο με ένα άλμπουμ στο προσωπικό αγαπημένο label, τη Fat Possum.

Το όνομα αυτού Don't Give Up On Me και περιλάμβανε μια σειρά απο κομμάτια των Tom Waits, Brian Wilson, Van Morison και άλλων εκλεκτών.

Το άλμπουμ αυτό επανέφερε τον θόρυβο γύρω απο το όνομα του, και ο βασιλιάς έκανε μια σειρά απο συναυλίες στην Ευρώπη.

Στις 31 Ιανουαρίου 2003, ο Burke έπαιξε στο Royal Festival Hall Λονδίνου, παρέα με τη σημαντικότερη μπάντα όλων των εποχών, τούς Jon Spencer Blues Explosion (JSBX).

Εκείνο που αρχικά φάνταζε αταίριαστο μετατράπηκε σε μια πανδαισία, αλλά ας τα πιάσουμε απο την αρχή.

Το Royal Festival Hall είναι χώρος ανάλογος του Μεγάρου Μουσικής χωρίς τις προγραμματικές αγκυλώσεις.

Το κοινό ήταν καθιστό, και αποτελούνταν απο οποιονδήποτε μπορούσες να φανταστείς.

Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Explosion, οι οποίοι έπαιξαν αυτό που ένας γνωστός αποκαλούσε "ακουστική πορνεία". Δε "σεβάστηκαν" το χώρο, ή το "κοινό". Έπαιξαν κομμάτια απο το σύνολο της δουλειάς τους, με έμφαση στο τερατολάγνο Plastic Fang (2002). Δεν είχα ξαναδεί κάτι ανάλογο.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο καθιστός (στον θρόνο) βασιλιάς και ξεσήκωσε το χώρο για τα καλά.

Έπαιξε κομμάτια απο πενήντα χρόνια δουλειάς, και θυμάμαι έντονα τα "None of us are free", "Cry to Me", Down in the valley", "Don't Give Up on Me", "Everybody needs somebody to love".

Ο ιερέας και διπλωματούχος νεκροθάφτης (!) με τα 19 παιδιά και τα 90 εγγόνια μάς χάρισε μια μυσταγωγική, καθαρτήρια εμπειρία, ανάλογη με τα live των Flaming Lips, και Mercury Rev.

Κάποια στιγμή κάλεσε στη σκηνή τούς Explosion, και αν και το πράγμα φάνταζε αντιφατικό, οι μπάντες έδεσαν στην εντέλεια, με τον Judah Bauer να παίζει μια κιθάρα βουτηγμένη βαθειά στην παράδοση, και τον Russel Simmins να παίζει ντραμς παρέα με τον ντράμερ του βασιλιά. Η σχέση του Bauer με την παράδοση επιβεβαιώθηκε και το 2008, όταν τον είδα να συνοδεύει την Cat Power στον παραδοσιακό κύκλο κομματιών και διασκευών που παρουσίαζε τότε.

Θυμάμαι το πώς όλοι μαζί εκείνο το βράδυ έπαιξαν το Stand By Me, και αποχαιρετώ τον βασιλιά.

Όταν ο Solomon Burke μάς αποχαιρέτισε το βράδυ εκείνο, οι JSBX συνέχισαν μόνοι, διώχνωντας (!) πολύ κόσμο και δημιουργώντας τέτοια όχληση που οι σεκιουριτάδες ενοχλήθηκαν απο τις εντάσεις της μουσικής.

Τον βασιλιά τον είδαμε και στο Ηρώδειο το 2006, παρέα με τούς Blues Brothers Band, σε ένα απο εκείνα τα double bill που δεν ξεχνάς.

Οι τελευταίοι είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία το "Everybody needs somebody to love" , μέσω της ταινίας The Blues Brothers (1980), που κακά τα ψέματα, είναι δείγμα μεγάλου σινεμά.

Να κουράσω ένα κλικ ακόμα, λέγοντας ότι αυτό το κομμάτι έγινε γνωστό απο τούς πρώιμους Rolling Stones, την πιο ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ μπάντα που έχω ακούσει.

Ένα μεγάλο χαίρε σε έναν μουσικό ογκόλιθο (χωρίς ίχνος ειρωνείας).

RIP King

2010-10-10T11:22:00.001+03:00

KALY LIVE DUB

2010-10-09T23:46:00.004+03:00

Λοιπόν, ως αντίβαρο και στο προηγούμενο (μου) ποστ, είναι νομίζω καιρός να καταπιαστούμε λίγο με τη γαλλική dub σκηνή. Κάτι που ήθελα να κάνω από τα ξεκινήματα κιόλας αυτού του ταπεινού blog. Γιατί είναι αστείο να κάνουμε, κι εγώ μαζί, θεό τον κάθε Ramadanman και Komonazmuk και σχεδόν να αγνοούμε μια ολόκληρη παράλληλη dub σκηνή μερικές εκατοντάδες μίλια νοτιοδυτικότερα του Bristol. Θα μου πεις αυτοί παίζουν dub-whatever, οι επιρροές τους όμως έρχονται περισσότερο από το d'n'b και και άλλους αστικούς ήχους, παρά από τη μετεξέλιξη του dub, αυτή καθεαυτή.

Η αφορμή λοιπόν για το παρόν ποστ βρέθηκε μετά τη χθεσινή ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ εμφάνιση των Kaly Live Dub. Έχοντας ακούσει τις μουσικές τους και παρακολουθήσει εκτεταμένα αποσπάσματα από τις ζωντανές τους εμφανίσεις, με την ευγενική χορηγία του dubhead Χρίστου, ήξερα τι να περιμένω. Τώρα έχοντας και προσωπική εμπειρία, μπορώ να μιλήσω με σιγουριά για μια από τις δυνατότερες performance, πάνω στη heavy μουσική.

Οι KLD μαζι με τους High Tone, EZ3kiel κλπ μαζεμένοι όλοι στην ανεξάρτητη Jarring Effects με έδρα τη Lyon αποτελούν εδώ και πάνω από μια δεκαετία τον πυρήνα της δημιουργικής ηλεκτρονικής dub στη Γαλλία. H βασική διαφορά με το Βρεταννικό dubstep είναι η παρουσία ζωντανών οργάνων, παρέα με τα κοντρόλς, κάτι το οποίο έχει καταλυτική διαφορά στη μεταφορά της ενέργειας σε κατάσταση λάιβ.

Αυτά τώρα μπορεί να ακούγονται αστεία για κάποιον που γνωρίζει, νομίζω όμως ότι οι KLD έχουν ξεφύγει τόσο μουσικά και ποιοτικά που επιβάλλεται να τους δώσουν τη δέουσα προσοχή επιτέλους και στη χώρα μας, κατά προτίμηση ζωντανά! Σκοπός του ποστ δεν είναι να παρουσιάσει μια ολόκληρη μουσική σκηνή μιας χώρας, θα περάσω όμως δυο άλμπουμ των KLD προς κάθε ενδιαφερόμενο:

Το λάιβ Στη Σκηνή του 2007 που καταγράφει τις μέχρι τότε πειραματικές τους αναζητήσεις, αλλά και το φρέσκο και φανταστικό Φωτίζοντας τις σκιές! Enjoy λέμε!

(a)void ?

2010-10-08T19:18:00.011+03:00

(a)void?

a void?

enter the void at your own risk...

Small Black

2010-10-07T20:49:00.004+03:00

H πρώτη φορά που άκουσα για τους Small Black ήταν ένα νεφελώδες βράδυ του Ιούνη καθώς συζητούσα για μουσική με τον Κωνσταντίνο. Μου μίλησε με τόσο ενθουσιασμό για αυτούς τους πιτσιρικάδες από το Brooklyn (που συνεχίζει να είναι η σύγχρονη indie Μέκκα) όπως και για τον Washed Out, που τα EP τους ήταν κατεβασμένα ήδη το επόμενο πρωί. Ειδικά το EP των Small black το άκουγα ασταμάτητα στις καλοκαιρινές βόλτες στο νησί. Πολλοί προσπάθησαν να κολλήσουν ταμπέλες στην μουσική τους κατατασσοντάς τους είτε στο chillwave , είτε στην fog-pop, αλλά η αλήθεια είναι οτι αποτελούν ιδανική παρέα για το τελευταίο καλοκαιρινό ποτό στο μπαλκόνι, ενώ εμφανίζεται ο ηλίος. Λίγο πριν τους Delorean δηλαδή.

Το νέο τους άλμπουμ ονομάζεται New Chain, με πρώτο single το υπέροχο Search Party.

E

2010-10-07T11:32:00.003+03:00

Ενώ λοιπόν ανασκαλεύουμε το παρελθόν, το soft bulletin και τις εποχές της ευφορίας και ευημερίας, έπεσε στην αντίληψή μου με μικρή καθυστέρηση μια καινούργια τριλογία ..από τα παλιά. Αυτή που κυκλοφόρησαν πέρυσι και φέτος οι Eels, μια συμπαθέστατη μπάντα, από τον καιρό που ως αντίβαρο στους radiohead έλεγε πως δε γουστάρει τραγούδια για τη μελαγχολία και το κλάμα. Προσωπικά, τώρα που για έναν απροσδιόριστο λόγο η μουσική που ακούγεται στο σπίτι είναι περισσότερο μελωδική από παλιά, με λιγότερα βαριά μπάσα, τα τραγούδια τους μού κάνουν. Πόσο μάλλον όταν η μέρα ξεκινάει με ψιλόβροχο και τελειώνει με ψιλόβροχο!

Τα Hombre Lobo (2009), End Times (2010) και Tomorrow Morning (2010) βρίσκονται εύκολα με ένα search για όποιον ενδιαφέρεται. Εδώ λχ υπάρχει το τρίτο σε λίμιτεντ εντίσιον.

bicycle film festival

2010-10-06T19:57:00.007+03:00

BICYCLE FILM FESTIVAL

μια γιορτή του ποδηλάτου μέσα από τον κινηματογράφο, τις τέχνες και την μουσική

από τις 11 έως τις 14 Νοεμβρίου

στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Το Βicycle Film Festival είναι ένα διεθνές πολιτιστικό φεστιβάλ με κεντρικό θέμα το ποδήλατο.Ξεκίνησε στην Νέα Υόρκη πριν από 10 χρόνια θέλοντας να γιορτάσει την αναδυόμενη ποδηλατική κουλτούρα μέσα από την μουσική, την μόδα, την τέχνη και φυσικά τον κινηματογράφο.

Πλέον το Bicycle Film Festival ταξιδεύει σε περισσότερες από 30 χώρες σε όλο τον κόσμοετησίως. Από τις 11 έως τις 14 Νοεμβρίου θα βρεθεί για πρώτη φορά και στην Αθήνα, με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει προβολές, ποδηλατοβόλτες, ποδηλατικούς αγώνες, BMX επιδείξεις, ανοιχτές συζητήσεις, parties, συναυλίες και μια εικαστική έκθεση με θέμα και έμπνευση, τι άλλο; το ποδήλατο.

Πιο συγκεκριμένα οι παράπλευρες δράσεις του πρώτου επί ελληνικού εδάφους BFF θα περιλαμβάνουν ποδηλατοβόλτες με τους FREEDAY, BMX jam με τους Gutless BMX και την ομάδα της VANS, GENTLEMAN’S RIDE σε συνδιoργάνωση με το περιοδικό ΜΒΙΚΕ – ένα μη ανταγωνιστικό ride με κούρσες στο στυλ των BREVETS, καθώς επίσης και τον πρώτο επίσημο αγώνα CYCLOCROSS στην Αθήνα από τον ποδηλατικό σύλλογο ΘΗΣΕΑ στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.

Το βάρος βέβαια του Φεστιβάλ πέφτει στο εκλεκτικό πρόγραμμα των προβολών του, που φέτος περιλαμβάνει ταινίες όπως οι: “Birth Of Big Air” σε παραγωγή Spike Jonze για τον θρύλο του BMX Matt Hoffmann, “Riding the Long White Cloud” για μια παρέα pro skateboarders σε ένα skate trip με ποδήλατα, “Line of Sight” για τον θρύλο των alleycat races Lucas Brunelle, “Cyclocross Meeting” για αυτούς που αρέσκονται στις λάσπες καθώς επίσης και τις πολυαναμενόμενες fixed gear ταινίες “Tokyo to Osaka” και “Empire”. Tρέιλερ για όλες τις ταινίες του Φεστιβάλ μπορεί να δει κανείς στο www.bicyclefilmfestival.com

Όπως επίσης να φτιάξει και τη δική του! Με την ενότητα FUN BIKE SHORTS, το φεστιβάλ προτρέπει καθημερινούς ανθρώπους να φτιάξουν την δική τους ποδηλατική ταινία μικρού μήκους ενώ με την ενότητα URBAN BIKE SHORTS αναδεικνύει την άνθηση της αστικής ποδηλασίας δίνοντας βήμα σε ομάδες freestyle, ΒMX, fixed gear και trial. Αυθεντικά grassroots φεστιβάλ, το BFF επιδιώκει ν’ ανακαλύψει το ποδηλατικό δημιουργικό πνεύμα κάθε πόλης που επισκέπτεται.

Επιπλέον η ελληνική έκδοση του Φεστιβάλ θα περιλαμβάνει και μια GREATEST HITS ενότητα, δίνοντας την δυνατότητα στο κοινό να παρακολουθήσει ορισμένες από τις καλύτερες ταινίες που έχει φιλοξενήσει στα δέκα χρόνια του παγκοσμίως. Όλα αυτά στις εφοδιασμένες με τα πλέον εξελιγμένα συστήματα εικόνας και ήχου αίθουσες του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Με το τέλος των προβολών καθημερινά η δράση θα μεταφέρεται σε γνωστά στέκια της πόλης για μια σειρά από συναυλίες και parties, ανάμεσά τους το διάσημο Bikes Rock Party την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου, των οποίων οι λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα.

Το BFF αγκαλιάζει όλες τις μορφές ποδηλασίας. Κούρσες, ΒΜΧ, fixed gear, cyclocross, touring, downhill, mountain, όλα βρίσκουν θέση στο πρόγραμμά του. Ως φεστιβάλ μεγαλώνει παράλληλα με την αστική ποδηλατική “φυλή” και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι φτάνει φέτος για πρώτη φορά στην Αθήνα, χρονιά που οι δρόμοι της πόλης είδαν περισσότερα ποδήλατα από ποτέ.

Σε σκοτεινές αίθουσες και στους δρόμους της πόλης το BFF σας περιμένει από τις 11 μέχρι τις 14 Νοεμβρίου και υπόσχεται μια γιορτή του ποδηλάτου και ατμόσφαιρα που δεν πρέπει να χάσετε. Τα λέμε λοιπόν εκεί!

χάρλεμ

2010-10-04T03:49:00.003+03:00

Τρομεροί τύποι οι Harlem.

Παίζουν τη σωστή μουσική και μού αρέσουν ακραία.

Κάτι το γκαράζ, κάτι το ροκαμπίλυ, κάτι η σόουλ, το πέτυχαν το μίγμα.

Και έβγαλαν το Hippies σε ένα label που τον ξέρει αυτόν τον ήχο.

Η matador κάποτε κυκλοφορούσε τούς Jon Spencer Blues Explosion που δυστυχώς δεν είναι πλέον τόσο ενεργοί.

Αυτό που τώρα περιμένω είναι μια συναυλία των Χάρλεμ για να ολοκληρωθεί το βάπτισμα του πυρός.

race for the prize

2010-10-02T15:12:00.004+03:00

Πρόκειται για κάτι πάρα πολύ σημαντικό.

Οι Flaming Lips παίζουν ολόκληρο το Soft Bulletin με πλήρη εξοπλισμό.

Δεν είναι λίγο όμως και το συνοδευτικό κομμάτι (Dinosaur Jr, Deerhoof) για κανέναν λόγο.

Πιστεύω ότι το 2011 έχει βρει τη συναυλία που θα το χαρακτηρίσει.

Home

2010-10-02T05:54:00.004+03:00

a woman, a gun and a noodle shop...

2010-09-30T17:14:00.007+03:00

Οι ταινίες του Ζαν Γιμού είχαν πάντοτε μεγάλο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα όταν έφτασαν στο στυλιστικό τους απόγειο με τα Hero (2002) και House of Flying Daggers (2004).

Το να κάνεις ριμέικ σε μια ταινία αποτελεί για μερίδα της κριτικής και του κοινού ένδειξη στερέματος των ιδεών απο μέρους μιας δημιουργικής ομάδας.

Διαφωνώ με αυτή την άποψη, γιατί κατά τη γνώμη μου ένα ριμέικ δεν αποτελεί παρά τον πιο υψηλό φόρο τιμής σε ένα φιλμ. Είμαι θερμός υποστηρικτής της σπουδαίας δουλειάς που έκανε ο Gus Van Sant με το καταπληκτικό Psycho (1998), όπου δημιούργησε πλάνο-πλάνο ένα ριμέικ της ταινίας του Χίτσκοκ. Περιττή για κάποιους, αλλά αριστοτεχνική άσκηση ύφους.

Το ίδιο ισχύει και για το Invasion of the Body Snatchers (1978) του Philip Kaufman, που είναι άπειρα πιο ενδιαφέρον απο την πρωτότυπη ταινία του 1956 (Don Siegel). Το πολύ ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η συγκεκριμένη ταινία έγινε ριμέικ άλλες δύο (!) φορές απο τον Abel Ferrara (Body Snatchers 1993) και τον Oliver Hirschbiegel (Invasion, 2007), αν και καμία δεν είχε τη σκηνοθετική μαεστρία του Kaufman.

Οι αδερφοί Coen έφτιαξαν το Blood Simple (1984) και υπέγραψαν ένα απο τα σημαντικότερα νεο-νουαρ που έχουν γίνει. Ζήτησαν τη συνδρομή του Sam Raimi ο οποίος χρησιμοποίησε την ρόλερκοστερ κάμερα που τόν χαρακτήρισε στη συνέχεια.

To A Woman, a gun and a noodle shop δεν είναι παρά ένα αντάξιο ριμέικ της ταινίας που κάποτε αποκήρυξαν οι Coen. Η πλοκή εκτυλίσεται σε μία Κίνα του παρελθόντος, και ο Yimou έχει μεταφέρει άρτια τα βασικότερα στοιχεία της πρωτότυπης ταινίας σε διαφορετικές χωροχρονικές συντεταγμένες.

Εκείνο που μού έκανε περισότερο εντύπωση ήταν ότι κάποια απο τα σκηνοθετικά τεχνάσματα των Coen έχουν χρησιμοποιηθεί (καλώς) ατόφια και σε αυτή τη μεταφορά.

Οι όμορφες σινεφιλικές ασκήσεις αξίζουν μιας κάποιας προσοχής.

σέλτερ

2010-09-30T14:45:00.004+03:00

Η Διεθνής Αμνηστία έχει ξεκινήσει μία ενδιαφέρουσα δράση για την υπεράσπιση των Ρομά της Ρουμανίας, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Κατοικίας (4 Οκτωβρίου).

Θα άξιζε τον κόπο μία επίσκεψη στη σελίδα τους και μια συμμετοχή στη δράση.

Στο κάτω-κάτω της γραφής το να στερείς στον οποιονδήποτε το δικαίωμα σε μία στέγη είναι το λιγότερο γραφικό...

The Hub

2010-09-29T19:15:00.003+03:00

Warpaint - Undertow

Halcyon Digest

2010-09-28T16:15:00.005+03:00

Δεν ξέρω αν το Halcyon Digest είναι καλύτερο από το Μicrocastle (πιθανότατα όχι), δεν με ενδιαφέρει αν το Desire Lines κινείται στα ίδια πλαίσια με το Nothing Ever Happened (ένα από τα καλύτερα κομμάτια των 00s), το σίγουρο είναι όμως οτι ο μπάσταρδος ο Cox κατάφερε και έβγαλε ακόμα ένα σπουδαίο pop δίσκο. Είναι αλήθεια οτι την δική του σχέση ποιότητας-αριθμού κυκλοφοριών, είτε με τους Deerhunter, είτε με τους Atlas Sound, δύσκολα την συναντάς σήμερα στην δισκογραφία. Aλλά όπως λένε και οι φίλοι Laternative, αν ο κόσμος ήταν δίκαιος οι διάφοροι Killers του πλανήτη θα τον παρακαλούσαν να τους πάρει μαζί στην σκήνη ως support και ο Μπουμσόνκ δεν θα έπαιζε στον Παναθηναικό.

D.I.Y.

2010-09-24T04:38:00.001+03:00

jim thompson - the killer inside me

2010-09-23T02:41:00.009+03:00

Στο συγκεκριμένο ιστολόγιο υπήρχε ανέκαθεν ζωηρό ενδιαφέρον για το νουαρ σε όλες τις μορφές του.

Η αστυνομική λογοτεχνία μάς αφορούσε για τη λαβυρινθώδη αφήγηση της, τούς σκοτεινούς της τόνους και την κριτική της ματιά στα πράγματα.

Ο Jim Thompson με ενδιέφερε απο παλιά.

Είχα δει κάποιες απο τις ταινίες που βασίζονταν σε βιβλία του και είχα εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα.

Συγκεκριμένα το Grifters (1990) του Stephen Frears και το The Getaway (1972) του Sam Peckinpah.

Δεν είχα συνδέσει αμέσως τον συγγραφέα με τις ταινίες.

Στη συνέχεια διάβασα τα βιβλία και κατάλαβα ότι ο παράγοντας κινηματογράφος έπαιζε περαιτέρω ρόλο στην δουλειά του Thompson: Ήταν συνυπεύθυνος για το αριστουργηματικό, γεμάτο αφηγηματική οικονομία σενάριο του The Killing (1956), αλλά και για εκείνο του Paths of Glory (1957), αμφότερα του Stanley Kubrick.

Στη συνέχεια εντόπισα μια ταινία του Bertrand Tavernier (Coup de Torchon, 1981) που αν και βασιζόταν σε μυθιστόρημα του Thompson είχε μεταφέρει τη δράση της σε μια Γαλλόφωνη αποικία της Αφρικής

Αυτός ο σπουδαίος συγγραφέας που αναγνωρίστηκε μετα θάνατον άξιζε και αξίζει τόσο την προσοχή μας, όσο και τη συζήτηση για την υπέρβαση των ορίων της πολιτικής ορθότητας στο έργο του.

Αυτή η συζήτηση ξεκίνησε και πάλι στο τελευταίο φεστιβάλ κινηματογράφου στο Βερολίνο, όταν ο Michael Winterbottom παρουσίασε την ταινία/διασκευή στο The Killer Inside Me.

Ένας μάστορας των ειδών όπως ο Winterbottom ήταν ο κατάλληλος για να φτιάξει ένα φιλμ νουαρ βασισμένο σε ένα αμφιλεγόμενο μυθιστόρημα.

Larger than life

2010-09-21T17:43:00.002+03:00

[via]

The Friends of Eddie Coyle

2010-09-20T18:37:00.001+03:00

8 χρονια bios

2010-09-19T19:58:00.017+03:00

8 ετών λοιπόν το bios και αποφάσισε, προς τέρψιν του κοινού, να το γιορτάσει με ένα διήμερο φεστιβάλ και ένα διόλου ευκαταφρόνητο line-up. Ετοιμαστήκαμε που λέτε και πήγαμε στο χώρο ο οποίος άλλαξε αρκετά και εμφανισιακά αλλα και "ηχητικά". Καινούριο ηχοσύστημα για το οποίο όμως οι απόψεις διίστανται. Προσωπικά, τηρουμένων των αναλογιών με ΠΡΙΝ, έμεινα ικανοποιημένος ειδικά την δεύτερη μέρα.

Μπαίνω λοιπόν μέσα την πρώτη μέρα και περιμένοντας να ξεκινήσουν οι φλώροι moderat, τρώω μούτζα από τον φίλο Άγγελο γιατί έχασα το βλαστάρι της raster noton, byetone...Κρίμα πολύ κρίμα, γιατί όντως όπως πολύ εύστοχα σχολιάσαμε με τον φίλτατο, ο byetone στέλνει στο περίπτερο για καρέλια χρυσή κασσετίνα τους ήρωες του pitchfork και του ανούσιου glitch-IDM whatever των Sascha Ring και Gernot Bronsert, δηλαδή apparat και modeselektor αντίστοιχα.

Συγχαρητήρια λοιπόν μόνο και μόνο για αυτό τον τύπο.

Για να μην πολυλογώ περνάω κατευθείαν στο κεφάλαιο autechre.

Για κανά πεντάλεπτο κοιτούσα αποσβολωμένος τα αστέρια της έξυπνης χορευτικής μουσικής να παίζουν αυτοσχεδιάζοντας και να μας παίρνουν τα αυτιά. Πιστεύω δεν ήμουν ο μόνος που τουλάχιστον αρχικά δεν κατάφερα να λικνιθώ στους αυτοσχεδιασμούς του διδύμου. 'Οσο πέρναγε η ώρα όμως κατάφερνα να μπω στο κλίμα και όντως να γουστάρω. Απαθείς κι οι δύο σαν να τους ξίνησε το γάλα, απέδειξαν έστω κι έτσι ότι δικαίως θεωρούνται τα μεγαλυτερα αλάνια στο κουρμπέτι του ιι-ντι-εμ. Για αυτό ίσως και η warp τους φυλάει σαν κόρη οφθαλμού τόσα χρόνια. Με λίγα λόγια έμεινα ευχαριστημένος.

Στα παραλειπόμενα της βραδιάς, η ασφυκτική ατμόσφαιρα και οι τουλάχιστον 40 βαθμοί σε έκαναν να αισθάνεσαι ζώο επί σφαγή αλλά και το όμορφο ξύλο που έπεφτε στην είσοδο μπαρούτισε για λίγο την ατμόσφαιρα. Δεν ξέρω αν όντως οι διοργανωτές είχαν προβλέψει σχέδιο ασφαλείας σε κατάσταση κινδύνου. Ελπίζω πως ναι. Επειδή συμβαίνουν εν Ελλάδι αυτά. Εξ ού και το σχόλιο...

Δεύτερη μέρα.

Ελάχιστα λιγότερος κόσμος ή μάλλον λιγότεροι τζαμπατζήδες. Πολύ πιο ευχάριστη ατμόσφαιρα αν και παίρνει το αυτί μου ότι έπεσε κράξιμο στο φέησμπουκ για την προηγούμενη βραδιά λόγω ελλειπέστατου εξαερισμού και όχι μόνο. Κράξιμο για τον ήχο αλλά και τους χαραμοφάηδες hipsterάδες που λίγο ακόμα και θα κρέμονταν σαν τα τσαμπιά απο τα ταβάνια.

Πετυχαίνω τον onra με το κολλητάρι του buddy sativa. Παγαίνω δίπλα στη σκηνή και αράζω. Δυνατά μπητάτα soulful hip hop κομμάτια αλλά και πετυχημένα ρεμίξ σε επιτυχίες των 80ς. Προσωπικό αγαπημένο ένα τελευταίο edit που έκανε στο nite and day του Al be sure, το οποίο το κατεβάζετε από εδώ. Ο buddy sativa στα κήμπορντς έδινε και έπαιρνε. Όσο πέρναγε κι η ώρα, το σετ μου έμοιαζε ολοένα και περισσότερο σαν μια τελευταία κυκλοφορία της stones throw. Ταλεντάρα ο onra. Καλή προθέρμανση για τον sufi και τον killer.

Μεγάλο hype, μεγάλες προσδοκίες. Αναμενόμενο.

Ο gaslamp μίξαρε και ο sufi είχε τα μικροφωνάκια του και τόσταρε. Ο κόσμος του έδωσε και κατάλαβε. Χορός και χοροπηδηχτά. Η ανυπόφορη ζέστη δεν πείραξε κανέναν. Έπαιξαν όλο σχεδόν το sufi and a killer αλλά και κάποια καινούρια από τον επόμενο δίσκο που βγαίνει το δεκέμβρη σε παραγωγή του σούφι. Ψυχιαδέλεια, σαΐκεντέλικ που λένε. Ο αεικίνητος σόουμαν γκάσλαμπ κλασσικά χτυπιόταν σαν τρελός και ο έτερος γκόντζα μοίραζε t-shirt και ίδρωνε και ξείδρωνε. Έγινε και ένα περασματάκι με κάποιους καινούριους ήχους από τη σκηνή του L.A., αλλά και από τη γλασκόβη και το rustie. Ωραίο λάιβ. Ίσως και να αντεπεξήλθε στις ορέξεις του αδηφάγου κοινού. Έτσι μου φάνηκε δηλαδής...παρόλες τις μεγάλες προσδοκίες.

Μετά το πέρας του λαίβ των αμερικάνων οι δυνάμεις μου με εγκατέλειψαν και προτίμησα να την κάνω χάνοντας την καλύτερη χθεσινή εμφάνιση. Της όμορφης ikonika. Κρίμα γιατί οι λίγοι και καλοί που έμειναν να την ακούσουν κάνουν λόγο για αποκάλυψη...!

Κρίμα!

Αυτά τα όλιγα. Ααα, μην ξεχάσω και την τιμή των 30 ευρώπουλων, τα οποία για το διήμερο ήταν άκρως τίμια. Και του χρόνου με υγεία και λίγο καλύτερη οργάνωση.

Real Love

2010-09-17T16:41:00.002+03:00

ps: Λίκαρε ο νέος δίσκος των Deerhunter. Περισσότερα σύντομα...

Typewriter Art

2010-09-16T16:16:00.012+03:00

Η καλλιτέχνις που κάνει αυτά τα σχέδια με την γραφομηχανή της λέγεται Keira Rathbone και εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την περίπτωση της.

Zola Jesus - I cant stand

Autumn Sweater

2010-09-15T17:10:00.006+03:00

Μετά την καλοκαιρινή ραστώνη που παρέσυρε το UT σε μια περίοδο υπολειτουργικότητας και το πάρτυ με τον Lo-fi ήρθε η ώρα να ξαναδιασκορπιστούμε στους 4 ορίζοντες και να επανέλθουμε σε κανονικούς ρυθμούς. Καλό φθινόπωρο λοιπόν και υποσχόμαστε οτι θα τα λέμε πιο συχνά.
Η φανατική αναγνώστρια Ursula μας άνοιξε τα μάτια με αυτό εδώ το λινκ, που εξηγεί πως ο (πιθανώς εξωγήινος) Aphex Twin χρησιμοποιεί ένα πειραματικό πρόγραμμα που είχε επινοήσει ο Ιάννης Ξενάκης στα 70s.
Πολύ της μόδας είναι τελευταία τα ντουέτα-αντρόγυνα στα χνάρια των Kills. Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ειναι οι νεουρκέζοι The Hundred in the Hands. Τσεκάρετε εδώ το Dressed in Dresden, όπως και το remix του Jacques Renault της DFA.
Μια μικρή προθέρμανση για την Παρασκευή.

πάρτιιι!

2010-09-01T20:21:00.006+03:00

Σχετικό το επιστρέψαμε. Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται, σε λίγες μέρες θα εξαφανιστούμε πάλι όλοι. Στις 11 του Σεπτέμβρη όμως οι 3/4 θα βρεθούμε (με υπέρμετρη όρεξη!) στο φιλόξενο Capu για ένα ενδυναμωτικό φθινοπωρινό πάρτι, παρέα με τον LoFi, γεγονός που μας χαροποιεί ιδιαιτέρως.

Θα είναι από τα καλά. Τα λέμε εκεί ! !

CRMN

2010-08-31T18:53:00.002+03:00

Καλώς σας βρήκαμε λοιπόν psycho

2010-08-30T15:57:00.005+03:00

ΕΠΙΣΤΡΕΠΣΑΜΕ

έτσι δεν είναι αδέρφια συνερ-γάτες;

Revival

2010-07-26T18:23:00.003+03:00

Ενώ μια από τις πιο αναμενόμενες δισκογραφικές επιστροφές είναι μόλις δύο μήνες μακριά, οι Deerhunter αποφάσισαν να μας δώσουν ένα μικρό treat για να έχουμε μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη. Ακούστε λοιπόν το Revival και να θυμάστε να βάζετε πάντα αντιηλιακό.